Nawigacja
Strona Główna
KÜBB
BOCCE
MöLKKI
HORSESHOE
BOULE
OFFGOLF
ROSYJSKIE SPORTY LUDOWE
KYYKKÄ
PÖLLI
KROKIET
Galeria
Forum
Artykuły
Linki
Kontakt
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 4
Najnowszy Użytkownik: Nathanapet
Na Forum
Najnowsze Tematy
opinie na temat gier
Najciekawsze Tematy
opinie na temat gier [0]
ROSYJSKIE SPORTY LUDOWE

Przeciąganie pałki (Mas wrestling, мас-рестлинг)

Kolebką Mas-wrestlingu (przeciągania pałki) jest Jakucja- republika Rosji . Bez wyolbrzymiania, ten prosty, na pierwszy rzut, rodzaj sportu jest unikalny. Od zawodnika wymaga on uniwersalnego przygotowania fizycznego. W Jakucji wszystkie gwiazdy sportu, przechodziły przez mas-wrestling, zajmowały się nim od najmłodszych lat.
Turnieje mas-wrestling zawsze odbywają się przy pełnych trybunach. Pierwsze oficjalne wspominania o mas-wrestlingu pochodzą z 1932 roku z przeprowadzonej Jakuckiej spartakiady.
Pierwsze oficjalne zasady przeprowadzania mas-wrestlingu były opracowane w 1945 roku a później rozpatrywane i ulepszane kolejno w latach 1960, 1975, 1988, 1998
Mas-wrestling wprowadzony jest w programach wychowania fizycznego, sekcje tego rodzaju sportu znajdują się we wszystkich miejscowościach Jakucji, stwarza się jak najlepsze warunki do trenowania.  Dla dorosłych zawodników organizuje się zawody z bogatym funduszem nagród (diamenty, samochody osobowe itp)
12 marca 1996 roku została powołana  Republikańska Federacja Mas-wrestling
Otwarte turnieje tego jakuckiego  sportu przeprowadzane były w wielkich miastach Federacji Rosyjskiej takich jak Moskwa , St. Petersburg, Wladimir, Irkuck, Krasnojarsk, Habarowsk i innych

Zasady Mas wrestlingu:

Uczestnicy siadają naprzeciwko siebie, stopami opierają się o deskę oporową, rękoma chwytają pałkę ( zawodnik, który znajduje się na czerwonej stronie wybiera położenie rak – zewnątrz lub wewnątrz).Pałka powinna znajdować się równolegle nad deską oporową, dopuszcza się odchylenie końców pałki w dowolną stronę od osi deski na grubość pałki (3cm) przy tym środek pałki powinien być nad deską. Dłonie i palce nie powinny nakładać się na siebie.

Walka zaczyna się po komendzie arbitra uwaga, gotowi – pauza na 2-3 sekundy i start. Po zakończeniu pojedynku sędzie wyciąga rękę z otwarta dłonią wskazując zwycięzcę .

Przy wyniku 1:1 arbiter przeprowadza losowanie położenia rąk (wewnętrzne, czy zewnętrzne)przy pomocy monety.

Przyznanie zwycięstwa
Zwycięstwo w podejściu przyznaje się jeśli zawodnik;
a) przeciągnął (wyrwał) pałkę
b) przeciągnął zawodnika razem z pałką
c) przeciwnik oderwał obie stopy od deski oporu
d) przeciwnik otrzymał 2-gie upomnienie w danym pojedynku
e) przeciwnik przeniósł jedną lub obie nogi przez deskę oporu.
f) przeciwnik wypuścił pałkę – nawet 1 ręką
g) przeciwnik dotyka deski oporu lub jej bocznych umocnień tułowiem, głowa, kolanem, biodrami, lub opiera się nogami w boczne umocnienia, nie dotykając jednocześnie jedną nogą deski oporu.

Gorodki

Gorodki cieszą się popularnością wśród Słowian wschodnich od wieków. Obecne są w staroruskich legendach i podaniach ludowych, a pierwsze pisane świadectwa o grze sięgają czasów Rusi Kijowskiej. Wydawać by się mogło, że gorodki niewymagające zbyt dużego wysiłku umysłowego stanowiły rozrywkę jedynie dla prostej ludności. Nic bardziej mylnego. Wśród rosyjskiej elity intelektualnej uchodziły za sport ćwiczący koncentrację, wytrwałość i dokładność w działaniu. Do pasjonatów gry należeli między innymi Pawłow, Tołstoj i Gorki. Podobno sam Car Imperator Wszechrosji Piotr I Wielki nie odmawiał sobie partyjki. Gra czasy swojej świetności przechodziła w czasie istnienia ZSSR, kiedy to zyskała rzesze miłośników i zyskała status sportu.

 To rodzaj wybijanki, nieco podobnej do kręgli. Polega na zbijaniu kijem figur zbudowanych z zaokrąglanych klocków. Istnieje kilka skonwencjonalizowanych figur takich jak: płotek, gwiazda, wartownicy, studnia, samolot czy list. Układy można też samodzielnie wymyślać. Gra dzieli się na kilka stopni zaawansowania w zależności od trudności zbijania poszczególnych figur, bądź też w niektórych przypadkach na zastąpieniu kijem klocka (np. list)

Sprzęt do gry:
2-4  kije -  3 to 3.5 cm średnicy ,  długości nie większej niż 1m wykonane z drewna lub plastiku.

10-12 Gorodki – średnica ok  4.5cm , około 20cm długości wykonane z drewna

Wielkim miłośnikiem gry Gorodki jest Władymir Putin.

 

 

Figury podstawowe do gry w gorodki

 

Boisko do gry w gorodki

                                                    

Stenka na stenku (ława na ławę)

 

Ława na ławę (stienka na stienku) − popularna niegdyś wśród ludności ruskiej forma zmagań pięściarskich. Polegała na walce dwóch grup ludzi ustawionych naprzeciwko siebie w kilkurzędowych ławach.

Pierwsze wzmianki o takich zmaganiach pochodzą z XIII w.  lecz według badaczy walki takie były praktykowane podczas świąt dedykowanych słowiańskiemu bożkowi Perunowi.

Zachowały się opisy takich walk m.in. wśród Kozaków zaporoskich  oraz mieszkańców Petersburga (10 000 uczestników − seria walk wielu grup).

Stenka na stenku była popularną formą rozrywki wśród rosyjskich bojarów.

Zmagania typu stenka na stenku przyczyniły się również do rozwoju współczesnej formy boksu.

Zasada nieuderzania leżącego przeciwnika wzięła się między innymi ze starodawnych zasad stenka na stenku.

Stenka na stenku przyczyniła się także do rozwoju tzw. rosyjskiej szkoły boksu.

Zawodnicy pochodzący z tego kraju od wielu lat odnoszą sukcesy na zawodach rangi mistrzowskiej w boksie zawodowym..

 


 
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Copyright jacek glogowski; 2012

22,396 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion copyright © 2003-2006 by Nick Jones.
Released as free software under the terms of the GNU/GPL license.
 

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie